Edinburgh

9 September,

Vandaag 2 verhalen want gisteren vielen de luiken wel,heel,vroeg dicht.

Na het ochtend ritueel afgewerkt te hebben start Gerard de motor en gaan we richting Edinburgh. Onder het rijden vraagt Gerard weer van alles en moet ik regelmatig mijn stoel verlaten om wat te pakken. Ik heb alle kastjes en de la gecheckt maar Gerard was toch nog even in de la geweest en deze niet vergrendeld, mag ik weer van mijn plek want bij elke bocht en die heb je hier heelveel met al die rotondes klapt de la open of dicht. Met het gevaar voor eigen leven waag ik mijn naar achter in Ons Kampertje om de la te sluiten en te vergrendelen. We kijken samen op de navigatie om elke keer maar weer de juiste afslag te vinden op die verrekte rotondes.

We parkeren Ons Kampertje op een hele grote parkeerplaats waar je ook mag overnachten, het is niet de gezelligste plek wat niet uitmaakt we gaan naar Edinburgh en dat is vanaf hier te fietsen. Iets meer dan 45 min doe je er over om op de fiets naar Edinburghte komen.

Echt een leuke fietstocht, ook al is deze niet helemaal zonder gevaar. Het is een verrekt smal fiets/ voetpad met tegenliggers en voetgangers en slecht onderhouden. Aan een kant staan alleen maar brandnetels en muurtjes en aan de andere kantjes kanaal natuurlijk ook daar brandnetels. We zijn denk ik wel onder 10 bruggetjes gegaan, je kan dan helemaal niet zien of er iemand aankomt want het pad versmalt bij de bruggetjes en het pad word een soort van kinderkopjes. Er is ook nog een stuk waarde in het hek moet klimmen en je fiets zoveel mogelijk na je toetrekken als er een tegenligger komt. Het is ons gelukt om hier zonder kleerscheuren overheen te gaan en wel 2x.

Dan Edinburgh, Willem (onze schoonzoon) heeft ooit gezegd fietsen door Londen is zelfmoord dit geld ook voor Edinburgh. Gerard en ik zijn op de zelfde manier door Edinburgh gefietst als toen we dat in Londen hebben gedaan. Was het niet meer duidelijk hoe je een kruising over moet als fietser dan gaan we als voetganger.

Ik had Arthurs Chair op het programma staan, dus eerst daar heen. Die Navi dame van Google gaat ook mee op de fiets en dan kan je het wel raden. We verder omhoog gestuurd en dat is niet het ergste, de weg houd op je moet verder lopen en het is best nog ver. Als we dan bijna dat stuk gelopen hebben zien we gewoon een weg lopen waar onze Navi Dame van denkt dat we daar niet mogen fietsen. Ben wel een beetje boos op haar, als ze het goed had gedaan waren we ook boven gekomen en had Gerard dat laatste stuk kunnen lopen. Nu ging ik de gok alleen aan, het wandelpad bestond uit op een gestapelde keien met veel verschil in hoogte. Ben een heel eind gekomen dat ik me bedacht dat ik ook naar beneden moest en er geen Gerard bij was om mij te ondersteunen bij die grote stappen. Dus een wijs besluit genomen en naar beneden gegaan, daar zat Gerard op mij te wachten.

Edinburgh in, wat een gekkenhuis wat is het hier druk. Het fietsen is een hele onderneming er is eigenlijk geen plek. We gaan naar hert centrum en ik bezoek de Kathedraal van St Giles. Gerard blijft bij de fietsen want er werd ons verteld door een uitbater dat als we de fiets aan een hek bij een boom vasten maakte dat ze verder los geknipt en in het centrum kan je nergens je fiets kwijt. Ja je wilt tocht niet terug komen en dan blijkt je fiets pleiten te zijn.

Het word van lieverlee ook weer tijd om naar Boda te gaan. De Navi Dame word weer opgestart om de weg terug te vinden naar Ons Kampertje. Het blijkt behoorlijk lastig om uit het centrum te komen en na verschillende keren verkeerd te zijn gegaan vind onze Navi Dame eindelijk de goede weg.

Gerard heeft een heerlijke maaltijd gemaakt die goed smaakt want we hebben honger is is ook al 19.00 geweest. Na de afwas kakken we allebei in en dommelen weg  rond 21.00 ligt Gerard in zijn mandje met Boda want zij is nog steeds van slag, 15 min later lig ik ook in mijn bed. We zullen het wel nodig hebben, het is intensief rijden voor hem en zoals mijn zus zegt de rechterhand heeft ook een belangrijke taak en vraagt ook bergen energie.