Wallace Monument

11 September,

Na een fris nachtje 6 gr. doen we een warm ontbijt. We hebben stroom dus ik maak lekker tosti’s, zijn we gelijk van het oude brood af. als we zover zijn om te vertrekken nog even de buren gedag zeggen en dan gaan we niet. De buurtjes hebben een probleem met een van de ramen die niet dicht wil. Ja die kan je toch niet zo laten staan, ze hebben ook een klein meisje denk 3 jaar. Ze huren een we camperbusjes met hefdak. Hij had het huurbedrijf al gebeld maar die wisten het ook niet dus Gerard steek de helpende hand uit maar zegt niks tegen mij. Ik had hem op een gegeven moment wel gezien en dacht daar gaan we weer. Het duurde en duurde steek mijn hoofd maar eens om de deur en vraagt gaan we nog weg of blijven we nog een dag. Nee kom eraan, alleen kan dat ik kom eraan best lang duren. Uit eindelijk is Gerard gekomen maar pas toen het raam dicht zat.

Voor we op pad gaan nog maar even langs het servicepunt, alles mooi leeg want dat is best een dingetje hier.

Het Wallace Monument is een beroemd monument van Stirling het staat boven op de velden waar William Wallace de overwinning haalde Slag bij Stirling Bridge. We weten allemaal hoe William aan zijn einde is gekomen, als je het niet weet kijk BraveHeart. Met de klim naar het monument zijn we prachtige hout sculpturen tegen gekomen. De klim naar boven was voor Gerard genoeg, geen 246 treden omhoog voor het uitzicht was onderaan de voet van de toren ook heel mooi.

Nog even een weetje over het wegennet hier. Vergeet hard rijden maar overal hangen snelheidscamera’s echt niet normaal hoeveel. Tractoren en fietsers op een weg waar je 110 km per uur mag. Op en afritten zijn zeldzaam alleen bij rotondes, gewoon een stuk vangrail weg en je mag oversteken naar een huis of weg, echt levensgevaarlijk. Kruispunten kennen ze niet overal word een rotonde van gemaakt. Een ⭕️ in het midden van een kruispunt en het is een rotonde. 

Maar oké we gaan weer op pad, een leuk stukje rijden naar het Muir of Dinnet National Nature Reserve. Mooi gebied morgen maar eens een wandeling maken voordat we verder gaan.

De tocht van vandaag was best een hele klim, Ons Kampertje heeft haar best gedaan de Navi Dame trouwens ook ze heeft ons in 1x de goede weg gewezen. We zijn behoorlijk omhoog gegaan het nadeel daar van is dat je ook weer moet dalen, echt met geknepen billen die wegen zijn echt veel te smal. Al met al tuffen we door het prachtige Schotse landschap wat nog heel groen is. Wel is er volop gemaaid voor gras je ziet overal van die graspollen liggen. Nog veel velden met graan of zo iets. Natuurlijk zijn er hier heelveel schappen, koeien zie je hier niet zoveel wel in Lager delen in de Uk. Veel koeien trouwens, ik denk dat ze hier geen mest quotum hebben ze hoeven zich niet meer aan de EU regels te houden. 

Wat ik ook nog niet verteld heb is dat Boda veel bekijks heeft, de mensen hier vinden haar prachtig. Veel vragen of ze een foto van haar mogen maken, de kleuren van haar vinden ze heel speciaal. Ook willen ze haar aaien en Boda vind al die aandacht geweldig.

Het weer vandaag, de ochtend behoorlijk fris met een straf windje maar zon, achter het glas heerlijk. Aan het einde van de middag af en toe een buitje.

Het bereik is hier helaas bagger dus hoop dat alles overkomt ben al meer dan 2 uur bezich om de foto’s upgeload te krijgen, maar ja je wilt natuur dan moet je er ook wat voor over hebben.