2 dagen

4 en 5 september

Gisteren weer op de fiets naar Warschau maar eerst naar de Action voor lucht. Gerard heeft lucht nodig en dat verkopen ze bij de Action in een bus. Hier mee hoopt hij onze koel/vrieskast te kunnen maken, het pijpje door blazen als we bij de ouders van Justyna op het land staan. Lukt dat niet dan komen we denk ik eerder naar huis, het is niet leuk om iedere keer op een camping te staan. Hier vandaan naar de oude stad en weer was het een zoektocht met trappen en gevaarlijke oversteekpunten. Gerard die dook bijna onder een tram, ik schrik me rot schreeuw naar hem. Zegt hij ik had hem wel gezien maar zus schrok zich ook rot. Dus hobbelen we weer verder over slechte fiets/stoep en kinderkopjes, toch zitten er ook hele goed stukken tussen om te fietsen maar ook vaak een raadsel waar de plek van de fietser is. Worden ook nog aangesproken door een meneer die heel goed Vlaams kan spreken en geeft aan dat je hier ook niet over de zebrapaden mag fietsen maar moet lopen, we doen ons best. Door al dat gehobbel heb ik zere handen want je moet ook je stuur goed vast houden, morgen dagje rust geen fietsrit zal de handen goed doen.

We zetten onze fietsen in de oude stad, weer goed vast geklonken aan een lantarenpaal. We gaan eerst een bakkie doen bij de Mac nauw ja ik een bakkie Gerard een Mac menu. Daarna zoeken we het infocentrum voor de hop-on hof- of. We gaan met z’n bus want Warschau is groot, De belangrijkste Highlights trekken aan ons voorbij, helaas niet zo heel veel stops en stopt de bus wel dan moet je nog een aardig end lopen. Uurtje doet deze tour, veel gezien en kan je zeggen ik heb het niet onthouden waar we allemaal langs gekomen zijn. Scheelt voor jullie een hoop lezen🤣.

Wat weet ik wel dat er heel veel aan de straten en gebouwen in Warschau word geklust en dat er bijna een fietser geplet werd. Na de busrit dwalen we door de oude stad en beklimmen de Tara’s Widokowy, 150 treden omhoog voor een mooi uitzicht. Gaan naar de Archikatedra ws Jane Chrzciciela of de Johannes kathedraal. De kerk heeft ook een crypte waar je in mag tegen een kleine vergoeding. Daar liggen een heleboel beroemdheden die ik niet ken. Helaas waren we te laat voor de beroemde orgelconcerten die elke dag gegeven worden om 12.00.

Dorst brengt ons op het plein naar een terrasje waar het beter is om geen eten te bestellen want je word belaagd door musjes deze zijn nog leuk en agressieve duiven. We zoeken de fiets weer op en gaan naar de slaapplek, na een flink aantal rondjes draaien en opnieuw in programmeren vinden we Ons Kampertje weer. Na het eten gaan ik lekker 🚿 nauw ja lekker halverwege zat ik met koud water.

5 september

Vandaag gaan we naar een nieuwe CP staat er nog maar 2 weken op, hij is gratis en er word €2,00 voor stroom gevraagd. Dit klinkt ons goed, met zus en Ben voorop gaan we op pad. Het is een hele tour om Warschau uit te komen. Het is druk op in de stad en de weg die wij moeten volgen heeft heel veel stoplichten, hier hebben ze nog nooit van de groene flow gehoord. Ons Kampertje zoeft over de S17 op weg naar onze nieuwe slaapplek. We rijden door bosrijk gebied en er staan redelijk veel auto’s lang de bosrand. Het is voedselvergiftiging tijd, de dieren in het bos doen het maar de mensen hier gaan ook de bossen in om kastanjes, beukennootjes, paddestoelen enzo.

De muziek gaat lekker Gerard heeft weer een ander playlist opgezet. Ja hoor Highway to Hell en vrij draaien de Highway of maar het klinkt op een B weg ook goed 😂. Ik van alles voorbij glijden, fruitbomen, bessenstruiken, framboosstruiken iets wat op tomatenplanten lijkt maar dat is het niet volgens mij. Het lijkt wel wat op de Betuwe, deze streek is de fruit voorziening van Polen denk ik.

De Navi Dame geeft aan dat we er zijn maar wij zijn niks, moet links zitten maar niks. Ben rijd langzaam door Gerard en ik hebben geen idee waar hij een gaat. Komen op een grindpad stoppen overleggen en gaan terug. Komen weer langs de plek zetten de campers aan de kant en gaan op onderzoek. Zus spreekt een fietser, wat een aardige man gaat op zijn fiets het uitzoeken, intussen tijd vind ik het huis van op de foto staat zie daar een man lopen en roept hem. Vraagt of hij Engels spreekt en laat hem de foto zien. Ja zijn huis nee geen CP de foto is via de overkant genomen bij zijn overbuurman. Ik vraag of hij weet wat zijn buurman doet, nee dat wist hij niet maar gaat naar de overkant. De CP is daar het ziet er niet uit, een hele stijle inrit van een cm of 40 dat gaat Ben niet lukken met het levelsysteem onder hun camper. Zus en ik hebben rond gekeken de man gesproken en het was ja misschien hier en misschien daar. Dit gaan we niet doen. De aardige man op de fiets had een andere locatie geven dus gaan we weer op pad. Het is niet zover maar daar is niet niemand thuis dan maar weer verder. Derde poging, ja deze is open en er komt een man ga maar ergens staan maakt hij duidelijk met paar woordjes Engels. Met de vertaal app komen we er achter dat er een probleem is met de electriciteit in het hele dorp maar er word aan gewerkt.

De eigenaresse komt ook zij spreekt na genoeg geen Engels maar we komen eruit met de vertaal app. Het zijn hele aardige mensen, dit land is van haar geërfd van haar ouders. Haar broer woont in het huis naast het land hij doet de eerste ontvangst en doet  ‘s avonds het hek op slot. Alles heeft Marianne uit gelegd, ze doet dit nu 1 jaar dit was haar droom om te doen als ze met pensioen was. We mogen groeten uit de groentetuin halen en vuur stoken in de kuil als we dat willen. Marianne vind het prachtig dat wij naar Polen komen voor een doop, tja de familie is heel belangrijk hier. Ze komt ook nog een fles eigen gestookte likeur brengen dat gaan we straks maar een s proberen.