Hel rit

24 September.

Vannacht heeft het behoorlijk geregend, daar heb ik niks van mee gekregen. Wel werd ik wakker van het schudden van Ons Kampertje het waaide behoorlijk gelukkig dat we daar niet zoveel meer van te merken als we wakker zijn. We  beginnen de dag rustig ons doel vandaag Neist Point Lighthouse er is maar een en volgens Google 1 uurtje rijden dus waarom haasten. Eerst lekker ontbijten, na ja lekker droog brood met kaas uit Hardenberg. Hierna omste beurt douchen de boel aan kant maken en dan vertrekken. 

Boda is er gestrest onder het rijden we gaan wat anders proberen. Boda ligt graag op het bed, Gerard zet haar vast op zijn bed in de hoop dat ze dan rustiger is. Lekker door rijden is er na de 30 km op A87 niet meer bij. Ons Kampertje gaat van de ene passing place naar de ander, stil staan optrekken klein stukje rijden. Zo gaat het de laatste 17 km en die weg is smal en vol gaten zo erg hebben we het nog niet gehad. Google zegt 1 uur maak er maar 2 van het is belachelijk druk op dit smalle weggetje. Als we dan uit eindelijk ond doel hebben bereikt is er geen plek voor Ons Kampertje, mensen lopen breed op de weg en op de camperplekken 3 stuks staan gewonen 🚗🚙🚗 🚙 🚗🚙🚗 het is een gekkenhuis. We kijken elkaar aan hier gaan we weg, weg van dit eiland dat nog zo druks met mensen in bus-campers auto’s met daktenten dit is niet voor ons. Hoe druk is het op dit eiland in het hoogseizoen, denk dat je over de campers kan lopen. 

We hobbelen naar beneden over de Cattle grids en de vele gaten en in eens zit Boda ineens tussen Gerard benen. Die hond is kats in paniek en brengt ons behoorlijk in gevaar. Gerard krijgt haar met moeite tussen zijn beneden vandaan, ik grijp haar ga in het gangpad zitten en klem haar vast. De motor is uit geslagen door dit gebeuren maar Gerard blijft kalm start en manoeuvreer Ons Kampertje op een plek waar we even kunnen stil staan zonder de doorgang te blokkeren. Ik zit nog steeds in het gang pad met Boda in de houdgreep. Probeer Boda te kalmeren maar ze gaat weer onder de tafel kort het touw verder in en zet haar vast. Hier moeten we wat op gaan verzinnen.

Sky het veel belovende eiland is niet aan ons. Het is echt een geweldig mooi eiland je komt ogen te kort om van de natuur te genieten. Even stoppen om wat moois op de foto te zetten kan bijna niet. Op de punten van waar je denkt foto is een plek om even te stoppen. Maar dat is heel Schotland lastig zeker als groter bent dan de door snee auto. Sky word aan elkaar geregen door de B&B’s al zal dit denk ik wel in de loop van jaren gaan veranderen door al die campers.

We tuffen door naar de brug die Sky verbind met Schotland onderwijl geniet ik nog van het landschap.  Aan de ene kant van de weg is de top van de berg ⛰ niet te zien die zit in een ☁️ aan de ander kant schijnt de ☀️ We staan weer op de plek waar we 2 dagen begeleiden vertrokken en Gerard bakt pannenkoeken 🥞 

De route op de H(ellende) wegen van het Eiland Sky

Ja ook ik schrijf af en toe mee met Ilse 

Ik wil het vandaag even hebben over het netwerk van wegen dat zich uitspreid over Schotland als een octopus die de bergen in zijn greep houd met zijn tentakels kronkelen de wegen zich door een oog verblindend landschap de kleuren het water de luchten je weet niet waar je moet kijken maar ik kan je zeggen mijn ogen en de rest van mijn ledematen waren totaal in een Modus van alertheid ik had mijn volle concentratie en stuurman kunsten nodig om op de weg te blijven plakken de breedte van de wegen varieert van 2,5 meter tot bergopwaarts minder dan 2 meter deze weg moest ons leiden naar het meest westerse punt van Schotland nou geleden hebben we iemand bekend met het begrip Goat Grit dat is bij ons een wild drempel wel grappig vertaald zou je zeggen let op een geiten versperring nu ik kan je mededelen er lopen allen maar schapen hier of je komt ze liggend op de weg tegen met een weg smaller dan 2 meter met achterop rijdend verkeer en tegenliggers die je duiden ook nog even achteruit te gaan terwijl je al met je wielen naast de weg staat lang leven Google en al die mensen die niet kunnen rijden of het niet durven nou heb ik niet met het zweet tussen mijn billen gereden het was meer het onverwachtse wat er op je afkomt van selfies makende Chinezen in een personen auto tot een redelijke vrachtwagen en personenvervoer bussen haast makende schotten en jawel hoor Fietsers en wandelaars en natuurlijk de schaaaaaaaaaapen

Oja  conditie van de wegen alles belabberd slecht kan niet anders zeggen maar wat wil je ook we hebben zoveel campers gezien op de heenweg en de terugweg dat de uitkomst alleen maar kan zijn dat je alles in gort rijdt af en toe werden we gelanceerd als de dukes of Hazerd of reden we direct op een zinkhole af die je dan op het laatste moment probeerde te ontwijken met tegemoet komend verkeer ja mensen wat mij ook nog lukte 

Boven aangekomen was er geen parkeerplek ik gaf aan Ilse aan dat ik liever nu doorreed en dit eiland zo snel mogelijk wilde verlaten 

Ik kan je vertellen ik ben aardig op de proef gesteld vandaag ik had Boda vandaag op mijn bed aan haar tuig vastgezet maar als Hoedini 

Wist zichzelf te ontdoen van haar tuig en enig moment later zich te wurmen achter mijn onderstel die al belast waren met remmen koppeling en gas geven terwijl ík bergafwaarts afstevende op jawel een flessen hals met aan het einde een Goat Grit op het rooster kwam ik tot stilstand met achter mijn een hond die maar een ding wilde ik wil er uit terwijl ik mij concentreerde op het verkeer wist Ilse Boda te kalmeren en haar weer in haar tuig te hijsen en opnieuw vast te zetten eind goed al goed

Na een paar uur van sturen is de conclusie dat we stront verwend zijn met de wegen in Nederland